Page images
PDF
EPUB

48 And he said unto her, Thy sins are forgiven.

49 And they that sat at meat with him began to say within themselves, Who is this that forgiveth sin also ?

50 And he said unto the woman, Thy faith hath saved thee; go in peace.

CHAPTER VIII.

1 Women minister unto Christ of their substance.

4 Christ, after he had preached from place to place, attended with his apostles, propoundeth the parable of the souer, 16 and of the candle : 21 declareth who are his mother and brethren : 22 rebuketh the winds : 26 casteth the legion of devils out of the man into the herd of swine : 37 is rejected of the Gadarenes : 43 healeth the woman of her bloody issue, 49 and raiseth from death Jairus' daughter.

And it came to pass afterward, that he went throughout every city and village, preaching and shewing the glad tidings of the kingdom of God: and the twelve were with him,

2 And certain women, which had been healed of evil spirits and infirmities, Mary called Magdalene, out of whom went seven devils,

3 And Joanna the wife of Chuza Herod's stew. ard, and Susanna, and many others, which ministered unto him of their substance.

4. And when much people were gathered together, and were come to him out of every city, he spake by a parable:

5 A sower went out to sow his seed: and as he sowed, some fell by the way side; and it was trodden down, and the fowls of the air devoured it.

6 And some fell upon a rock; and as soon as it was sprung up, it withered away, because it lacked moisture.

சஅ பினபு அவளை நோக்கி உனபாவங்கள மனனிக்கப் பட்டன் வென்றார்.

சகூ அப்பொழுது பந்தியிலிருந்தவர்கள் பாவங்களை மன னிக்கிற இவனயாவனெனறுசொலலிககொணடார்கள.

நிய அவர் (பினனும) ஸ்திரியை நோக்கி உன விசுவாசம உனனை இரட்சித்தது. சமாதான ததோடேபோவென்றார்.

அ. அதிகாரம். [(க) கிறிஸ்து திரிந்து பிரசங்கமபணணுகையில் ஸ்திரிகள் அவருக்கூட

ழியஞசெய்தது. (ச) விதைக்கிறவனைக் குறித து அவர் போதித்தது. (யசா) விளக்கைக் குறித்துப் போதித் தது. (யசு) அவருடையதாயுஞ சகோதரரும அவரைப் பார்க்கவ நதது. (உஉ) கடலிலே அவர் தூங்கு கையிற் சீஷர்கள காற்றுக்குப்பய நதது. (உக) பசாசுக்கள ஒருவ னிடத்திலிருந்து துரத்தப்பட்டுப் பனறிகளுக்குட்புகு ந தது. (சங) அவர் ஒருஸ்திரியைக் குணமாககினது. (சசு) யாவீருவி னுடைய மகளை யுயிரோடெழுப்பினது.)

பினபு அவர் பிரயாணமாய்பபடடினங்கள் தோறும ஊர் களதோறு ந திரிந்து பராபரனுடைய இராசசிய ததைச சுவிசேஷமாயப்பிரசஙகமபணணினார்.

உ பனனிருவருமபொலலாத ஆவிகளினின றும வியாதிக ளினின றுங்குணமாக்கப்பட்ட சிலஸதிரிகளும் அவருடனே கூடப்போனார்கள்.

* ஏழுபசாசுக்களினினறும நீககபபடட மகுதலேனா ளெனனப்பட்டமரியாளும ஏரோசேயின காரியக்கார கிய கூசாவின மனைவியாகிய யோவனனாள தங்கள் ஆஸ்திகளால் அவருக் கூழியஞ செய்து கொண கிற மற்ற அநேக ஸ்திரிகளும அவருடனேயிருநதார்கள.

ச பட்டினங்களிலிருந்து மிகுந்தசனங்களவநது அவரி த்திற கூடியிருக்கிறபொழுது அவர் உவமையாய்ச் சொன

சுசனகை

ரு பயிரிடுகிறவன தன விதையை விதைக்கப்புறப்பட்டா ன. அவன விதைககையிற் சிலவிதைவழியருகே விழுந்து பின புமிதிக்கப்பட்டது. ஆகாசததினபறவைகளுமவநது அதை பபட்சிததன்.

சு சிலவிதை சற்பாறையினமேலவிழுந்தது. அது முளைத் 7 And some fell among thorns; and the thorns sprang up with it, and choked it.

8 Ånd other fell on good ground, and sprang up, and bare fruit an hundredfold. And when he had said these things, he cried, He that hath ears to hear, let him hear.

9 And his disciples asked him, saying, What might this parable be?

To And he said, Unto you it is given to know the mysteries of the kingdom of God: but to others in parables; that seeing they might not see, and hearing they might not understand.

11 Now the parable is this : The seed is the word of God.

12 Those by the way side are they that hear ; then cometh the devil, and taketh away the word out of their hearts, lest they should believe and be saved.

13 They on the rock are they, which, when they hear, receive the word with joy; and these have no root, which for a while believe, and in time of temptation fall away.

14 And that which fell among thorns are they, which, when they have heard, go forth, and are choked with cares and riches and pleasures of this life, and bring no fruit to perfection.

15 But that on the good ground are they, which in an honest and good heart, having heard the word, keep it, and bring forth fruit with patience.

16 No man, when he hath lighted a candle, covered it with a vessel, or putteth it under a bed; but setteth it on a candlestick, that they which enter in may see the light.

17 For nothing is secret, that shall not be made manifest; neither any thing hid, that shall not be known and come abroad.

18 Take heed therefore how ye hear: for whosoever hath, to him shall be given; and whosoever

எ சிலவிதை முட்செடிகளுளள இடத்திலேவிழுந்தது. முட்செடிகள கூடவளர் தது அதை நெருக்கிப்போட்டன்.

அ சில விதை நலல நிலத்திலவிழுந்து முளைர் து மடங்காய்ப் பலனதந்ததென்று சொல்லிப் பின்பு கேட்கிற தற்குக் காதுள்ளவன கேட்கக்கடவனென று கூப்பிட்டார்.

நூறு

கா அபபொழுது அவருடைய சீஷர் அவரை நோக்கி இந் தஉவமையின கருததெனனவெனறுகேட்டார்கள். ய அவர்சொனனது. பராபர னுடைய இராசசியததின ரகசியங்களையறியு மபடிக்கு நீங்கள் அருள் பெற்றவர்கள. மற்றவர்கள கண்டும் காணாமலுங் கேட டும் உணராமலு மிருககததககதாக ( அவைகள) உவமைகளாய அவர்களுக குசசொலலப்படுகினறன்.

யக அநத உவமையின கருத்தாவது. விதையானது பரா பரனுடையவசனமே.

wஉ (விதை விழுந்த) வழியானது (அந்தவசன ததைக) கேட்கிறபொழுது விசுவாசியாமலும் இரட்சிக்க!

சிககப்பட லுமிருக்கும் படிக்குத் தங்களிருதயததில்ருநது அவவசனம பசாசினாலேயெடுக்கப்படுகிறவர்களேயாம.

யந (விதை விழுந்த) கற்பாறையானது (அவவசன ததைக) கேட்கிறபொழுது சநதோஷததோடேயேறறுககொணடு பினபு அது தங்களுககுளளே வேர் கொள்ளு மடடிசெயயா மற சிலகாலம் (மாத்திரம) விசுவாசித்துசசோதனை காலத திலே வழுவிப்போகிறவர்களேயாம்.

wச (விசைவி முநச) முட்செடிகளுளள நிலமானது தேவ வசன ததைக் கேட்கிறவர்களாயிருந்தும நிறைந்த பலனைக கொடாதபடிக் சக்கவலைகளும ஐசுவரியமுஞ சீவனத்தின செல்வமுடிளளவர்களாய நடந்து அவைகளினாலே அதை நெருகதிப்போடுகிறவர்களேயாம. யாரு (விதை விழுந்த) நலல நில மானது அவவசனததைககே

ருதயத்திலேயதைக்காதது ககொணடு இடை விடாமற பலன காடுக்கிறவர்களேயாம.

யசு ஒருவனும விளககைச்கொளுத்தி அதை ஒருபாததி ரத்தினாலே மூடவுா கட்டிலின் கீழேவைக்கவு மாட்டான. உளளேவரு - றவர்கள வெளிச்சங்காணு மபடிக்கு அதைத் தணடினமேலேவைப்பான.

யஎ அந்தப்படி வெளியரங்கமாகாத அந்தரங்கமுமில் லை. அறியப்பட்டு வெளிக்குவாராத மறைபொருளுமில்லை.

னறும உணமையுமான

யஅ ஆதலால் நீங்கள் கேட்கிறவிதத்தைக் குறித்து எச்ச

hath not, from him shall be taken even that which he seemeth to have.

19 Then came to him his mother and his brethren, and could not come at him for the press.

20 And it was told him by certain which said, Thy mother and thy brethren stand without, desiring to see thee.

21 And he answered and said unto them, My mother and my brethren are these which hear the word of God, and do it.

22 q Now it came to pass on a certain day, that he went into a ship with his disciple: and he said unto them, Let us go over unto the other side of the lake. And they launched forth.

23 But as they sailed he fell asleep : and there came down a storm of wind on the lake; and they were filled with water, and were in jeopardy.

24 And they came to him, and awoke him, saying, Master, master, we perish. Then he arose, and rebuked the wind and the raging of the water : and they ceased, and there was a calm.

25 And he said unto them, Where is your faith? And they being afraid wondered, saying one to another, What manner of man is this ! for he commandeth even the winds and water, and they obey him.

26 And they arrived at the country of the Gadarenes, which is over against Galilee.

27 And when he went forth to land, there met him out of the city a certain man, which had devils long time, and ware no clothes, neither abode in any house, but in the tombs.

28 When he saw Jesus, he cried out, and fell down before him, and with a loud voice said,

[ocr errors]
« PreviousContinue »