Page images
PDF
EPUB

DIVINE TRINUNITY

OF THE Fatber, Son, and Holy Spirit: Labor B Hellor, os6 Hedinho The blesked Doctrine of the three Coessentiall Subfiftents in the eternall Godhead without any confufion or division of the distinct Subsistences, or multiplication

of the most fingle and Jone entire Godhead, Acknowledged, beleeved, adored by Christians, in

opposition to Pagans, Jewes, Mahuniecans,blafphemous and Antichristian Hereticks, who say

they are Christians, but are not. Declaredand Published for the edification and satisfaction

of all fuch as worthip the only true God, Father, Son, and Holy Spirit, all three as one and the felf same God blessed for ever.

Einty 1608 To By FRANCIS CHEYNE LL, Minister of that Gospel which is revealed from heaven by Father, Son, and holy Spirit in the holy Scriptures of truth.

LONDON, Printed By T. R. and E. M. for SA MUEL GELLIBRAND at the BALL in Pauls Church yard. 16.90.

అలసితులకు పాల్పడుతుండటం

[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors]

82

OXONIENSI: Ele&orum Senatui Reverendo, D. D'i. Reynoldes Távu Procancellario exoptatifimo φλεθυγίειαν viram cùm omni bonorum

copiâ fofpitem.

[ocr errors]

8- 1998

Olem non vidit(Reverendiffimi) Tertul.

qui luce folis folem non aspe.x- Apologe
it. Quis Poetarum, quis So. cap.46.
phiftarum qui non omnino de

Prophetarum fonte potaverit?
Nulla fine fapientiâ suscipienda eft Relix

La&anto
gio, nec ulla sine Religione fapientia pro-
banda. Varii sunt disciplinarum sapores, in
geniorum gustus ; tota autem Coristiano-
rum falus in credendo, colendo, nec non
obediendo consistit. Doctrina nostra Chri-
ftum auctorem landat, Chriftumque parat
defenforem. Noluit magniy olim Epipha- Epiphanis
nius, ut Christiani merov övquece geftarent,
sed selo Chriftianorum nomine contenti fatis

A 2

gauderents 417421

facundiorum deliciurum; nec medicament is opus eft, nec lenociniis nt benevolentiam masculam, virilem, Academicam ancupemur. Haud aliter de rebus Theologicis ju

dico, quàm de rebus Philosophicis judicabat Cicerol.3. Cicero. Istiuliodi ręs dicerè ornate pue. de finibus. rile est, plane autem & perfpicuè expedire

posse, docli & intelligentis viri. Deum testem lando me illis nec confcribere nec vigilare qui in Theologicis conjecturas venari malLent, quàm Scripturas ample&ti. Nostrum enim ejt Theologiam antiquam & penè antiquatam antiquitati Primitive restituere, e Dotrinæ capitibus veteftis gratam quan

dam novitatem, obfcuris lucem, dubiis fi: :

dem, vel quasi poftliminio superaddere. In quo quidem opere quantopere desudandum fit, viri ut diffusissime eruditionis, ita sapientia prope incomparabilis fatis norunt. Nec Argumentum majus esse poteft, nec Prælector minor: quis enim ego qui tot clarissimis viris de Academiâ nostră, imò de totâ literarum Republicâ optimè meritis succederem, vel munus in hoc incomposito rerum statu infirmus obirem ? Ehen nec fi&tis lachrymis dolendum ftudiorum decus leviente bello non mediocriter Spretum jacuisse. Nec inficias ivero in tam occupato vitæ genere meditati. ones nostras satis acerbas nec dum ad guftum Academicum fatis maturuiffe ; a certè tantarum dimenfionum opues fi non immensum,

non

E. Vulete fiasculi, quicquideft
mm deliciarum; nec medicamentis
nec lenocinius ut benevolentiam
, virilem, Academicam aucupe-
ud aliter de rebus Theologicis ju-

de rebus Philosophicis judicabat istiulmodi res dicere ornate puecare aucem & perfpicuè expedire Ii & intelligentis viri. Deum teme illis nec conscribere nec vigila

[ocr errors]

zeologicis conjecturas venari mal

Scripturas ampleéti. Neftrum seologiam antiquam ó pené antiiquitati Primitiva restituere, & capitibus veiaftis gratam quar utem, obscuris lucem, dubiis guafi poftliminio fuperaddere. In opere quantopere defudandum fit, ullime eruditionis, ita fapientie parabilis fatis norunt. Nec Armajus esse poteft, nec Prælector senim ego quitot clarissimis viris â nostrả, imò de totâ literarum primè meritis fuccederem, vel of incompofito rerum ftatu infir? Ehen nec fiétis lachrymis dodiorum decus leviente bello non

non adeo tumultuariâ operâ deproperari debet, ut officio simal deesse ( aliud quàm hoc agens.) & publico minus prodeffe faltem prudentibus videar

. In cogitationem autem Jenjim deveni, quantum mihi honoris Electorum Senatus immererti habitum iverit, quem dignati estis

(Rverendi ad functionem non tantum in Scademiâ, fed & in Ecclefiâ Dei tam celebrem obeundam vocatione solenni honest are ; quibus antem rationibus hanc difficilem scris bendi provinciam imò necessitatem deprecatus fim, probè norunt quibus imbecillitas nostra satis nota est; At at de pudore noftro bene (ub rustico (unico tenuitatis met prasidio ) amici bac ex parte nimiùm diligentes cogentibus amoris nec non prudentie machinis tandem triumpharunt. Omnibus itaque teftatum volo quanti piorum doctorumque auctoritatem fucio cum adversus judicium meum, & ultra posle meum cum bono Deo hac in re Reverendorum decretis, imicorum monitis paruerim faltem, fi non satisfecerim. Sed nibilutispero (Elečtores ornatissimi) pierduri nominis veftri bene magni detrahet benevolentia veftra, vel tenuit as nostra; non enim Soleò minor eft, quòd loca lustret humilia, & res exia guasi Ex laboribus enim noftris fruétum non contemnendum (ni fallor ) Juniores percipient. In capitibus quibusdam qua magra exercebant ingenia, virisque gravissimis cotumax facessebant a-gatium ,Textui certè lua

(prerum jacuifle

. Nec inficias accupato vita genere meditati. atis acerbas nec dum ad guftum

fatis maturwise ; ( certè penfionum opus fi non immenfum,

non

A 3

cem

« PreviousContinue »